ეს თითქმის ყველა მშობელს ემართება. ხართ ოჯახურ შეკრებაზე ან სათამაშო მოედანზე, სადაც სხვისი ბავშვი უკვე ხოხავს, ფეხზე დგება ან პირველ ნაბიჯებს დგამს, და გულში მსუბუქი შფოთვა იპარება: „ნუთუ ჩემმაც იგივე უნდა გააკეთოს?“

„ნორმა“ ფართე დიაპაზონია და არა კონკრეტული თარიღი

განვითარების უმეტეს ეტაპებს ნორმალური დიაპაზონი აქვთ და ამ დიაპაზონის ნებისმიერი წერტილი ზუსტად ისეთივე ნორმალურია, როგორც ნებისმიერი სხვა. მაგალითად, დამოუკიდებლად სიარული 10 თვის ასაკშიც ნორმაა და 14 თვის ასაკშიც. ზოგიერთი ბავშვი საკუთარი დაბადების დღისთვის უკვე დადის, ზოგი კი პირველ ნაბიჯებს 18 თვის ასაკამდე აგვიანებს, განსაკუთრებით ის პატარები, რომლებიც ძალიან კარგად ხოხავენ. სიარულის ნორმის ზღვრული ლიმიტი დაახლოებით 18 თვეა.

იგივე ეხება სხვა უნარებსაც. ფართომასშტაბიან კვლევებში, ასაკი, როდესაც ბავშვები პირველად ავიდნენ კიბეზე, 6-დან 18 თვემდე მერყეობდა და ეს სხვა ეტაპებზე არ იყო დამოკიდებული.

ერთი გზა, განსხვავებული ტემპი

ყველა ჯანმრთელი ბავშვი ფიზიკური განვითარების ერთსა და იმავე შაბლონს, ერთი და იმავე თანმიმდევრობით მიჰყვება. ბავშვი ჯერ ჯდომას ისწავლის და მერე დგომას. მაგრამ თითოეული პატარა ამ გზას თავისი სიჩქარით გადის. წარმოიდგინეთ მარათონის მორბენლები: ისინი ერთად იწყებენ და ერთსა და იმავე ტრასას მიჰყვებიან, მაგრამ ზოგი სწრაფად მიდის, ზოგი ნელა, ზოგი კი ერთ მონაკვეთზე აჩქარებს, მეორეზე კი ნელდება. ასე რომ, სრულად ნორმალური ბავშვები შეიძლება კვირებით უსწრებდნენ ან კვირებით ჩამორჩებოდნენ სხვა, თანაბრად ნორმალურ თანატოლებს. არ არსებობს „ჩამორჩენა“ და „გასწრება“, რადგან განვითარება პროცესია და არა რბოლა.

პირველი წლის ბოლოსკენ მრავალი უნარი ერთდროულად ვითარდება, ამიტომ სრულიად ბუნებრივია, რომ ბავშვი ერთ სფეროში წინ წაიწიოს, მეორეში კი თითქოს გაჩერდეს. ბავშვს, რომელიც მთელ ენერგიას სიარულს ახმარს, შესაძლოა, ლაპარაკისთვის ცოტა დრო ჰქონდეს, ხოლო ბავშვი, რომელიც დაკავებულია საუბრით და სახელების სწავლით, ცოტა უფრო გვიან დაიწყებს სიარულს.

ადრეული არ ნიშნავს უკეთესს

რომელიმე ეტაპზე სწრაფად მისვლა არ არის უკეთესი, ვიდრე იქ უფრო ნელა მიღწევა. ადრე სიარული არ ნიშნავს, რომ ბავშვი უფრო სწრაფად ირბენს, და პატარა არც უფრო ჭკვიანია და არც უფრო ნიჭიერი იმის გამო, რომ რაღაც საშუალო ასაკზე ადრე გააკეთა. კვლევები აჩვენებს, რომ ადრეული მიღწევები არ განსაზღვრავს იმას, თუ როგორ იმოქმედებს ბავშვი ცხოვრების შემდგომ ეტაპებზე. მიღწევები სასარგებლოა იმის ასახსნელად, თუ რას გააკეთებს თქვენი პატარა შემდეგ, მაგრამ ისინი ძალიან მცირეს გეუბნებიან იმის შესახებ, თუ როდის.

რას შეუძლია დახმარება

დააკვირდით თქვენს ბავშვს და არა კალენდარს. თქვენი პატარა თავად გაგიმხელთ, როდის არის მზად შემდეგი ნაბიჯისთვის, და მისი გზის მიყოლა ყველაზე გულითადი გზაა დასახმარებლად.

იყავით მისი პარტნიორი და არა ქრონომეტრი. თქვენ ვერ დააწესებთ ხოხვისა და სიარულის განრიგს, მაგრამ შეგიძლიათ იქვე იყოთ, რომ გაამხნევოთ და მხარი დაუჭიროთ.

არასდროს შეადაროთ განსჯისთვის. ბუნებრივია, რომ სხვა ბავშვები გაინტერესებთ. უბრალოდ დაიმახსოვრეთ, რომ თითოეული მათგანი ინდივიდია, რომელიც საკუთარ დროს ანდომებს ყველაფერს.

იკითხეთ, როდესაც არ ხართ დარწმუნებული. თუ რამე გაღელვებთ, თქვენი ექიმი ან პედიატრი ყოველთვის სიამოვნებით გაგიზიარებთ აზრს.