დაახლოებით ოთხი თვის ასაკში, ყველაფერი, რასაც ერთად აკეთებთ, თქვენს პატარას სამყაროს უკეთ აღმოჩენაში ეხმარება. ის იწყებს მიზეზ-შედეგობრივი კავშირის გაგებას: „როდესაც ამ ჩხარუნას ვაქნევ, ის ხმას გამოსცემს!“ შესაძლოა, უფრო ხშირად გაიგონოთ განმეორებადი ბგერები, შეამჩნიოთ, როგორ სიამოვნებს პატარას სხვადასხვა ტექსტურასთან შეხება და როგორ ყურადღებით გისმენთ, როცა ელაპარაკებით. ზოგიერთი ბავშვი საკუთარ თავსაც კი აოცებს, როდესაც რაღაცისკენ გაწვდენისას გადაბრუნდება. ყველა ბავშვი ინდივიდუალური ტემპით ვითარდება, ასე რომ, სიჩქარე საჭირო არ არის.
აი, თამაშის რამდენიმე იდეა ამ ეტაპისთვის:
ლექსები და „რა მოჰყვება შემდეგ“
მოძრავი ლექსები. თქვენი პატარა შესანიშნავ ასაკშია ინტერაქტიული სიმღერებისთვის. განმეორებადი სიტყვები და რიტმი ხელს უწყობს ენის განვითარებას, ხოლო ბავშვს ძალიან მოეწონება იმ მოძრაობის გამოცნობა, რომელიც მოჰყვება. შეინარჩუნეთ თვალით კონტაქტი, რათა მან თქვენი მხიარულება გაიზიაროს.
თქვით, სანამ გააკეთებთ. უთხარით ბავშვს, რას აპირებთ. მაგალითად: „ახლა ხელში აგიყვან“, და შემდეგ გაუწოდეთ ხელები.
ტაშის დაკვრის ვარჯიში. იმღერეთ „თუ მიხარია, ტაშს დავუკრავ“ და ნაზად შეახეთ ბავშვის ხელები ერთმანეთს ტაშის დასაკრავად.
ხელები და აღმოჩენები
ჩაჭიდება და ჭყლეტა. მიეცით ბავშვს შრიალა ქაღალდის დიდი ფურცელი, რომ ჩაეჭიდოს და დაჭყლიტოს. მას ძალიან მოხიბლავს ეს ხმა.
ადვილად ჩასაჭიდი სათამაშოები. თქვენს პატარას სურს ხელი შეახოს და ჩაეჭიდოს ყველაფერს, რასაც მისწვდება. სათამაშოები, რომლებიც იოლად დასაჭერია — განსაკუთრებით ისეთები, რომლებიც ანათებს — ძალიან მიმზიდველია.
„შიგნით“ და „გარეთ“. ამოიღეთ საყვარელი სათამაშოები კალათიდან თითო-თითოდ და თქვით „გარეთ!“, შემდეგ დააბრუნეთ უკან და თქვით „შიგნით!“. მიეცით ბავშვს საშუალება, გზადაგზა შეისწავლოს თითოეული სათამაშო.
სადაა დათუნია? გაახვიეთ დათუნია ქაღალდის პაკეტში პატარა ყუთის შიგნით და ერთად გახსენით, კითხვით: „სადაა დათუნია?“. ბოლოს მიეცით ბავშვს საშუალება, თავად გაწვდეს მას.
დრო საფენის გარეშე. თბილ ოთახში მიეცით ბავშვს საშუალება, საფენის გარეშე, რბილ ხალიჩაზე იმოძრაოს და ფეხები აქნიოს. ეს ეხმარება კოორდინაციის განვითარებაში და სასარგებლოა კანისთვის.
მოძრაობა
გადაგორება-გადაბრუნება. დააწვინეთ ბავშვი მუცელზე, სათამაშო კი პირდაპირ მის წინ, ოდნავ გვერდზე დაუდეთ. როდესაც ის სათამაშოსკენ გაიწევს, შეიძლება გადაბრუნდეს. შეაქეთ ის, ნაზად დააბრუნეთ საწყის პოზიციაში და ნახეთ, მოუნდება თუ არა ხელახლა ცდა.
ჩვილის „აზიდვები“. მუცელზე წოლისას, ბავშვი შესაძლოა ხელებით იატაკს მიაწვეს და თავი მაღლა ასწიოს. ეს აძლიერებს თავის ჭერის უნარს.
სიტყვები და სახეები
ხმების გამეორება. გაუმეორეთ ბავშვს ის ბგერები, რომლებსაც ის გამოსცემს. ასევე შეგიძლიათ ჩაიწეროთ მისი ღუღუნი და ჩაურთოთ, თან უთხრათ: „ეს შენ ლაპარაკობ!“.
სახელის ხშირად თქმა. ხშირად გამოიყენეთ ბავშვის სახელი. მომდევნო თვეებში ის დაიწყებს მის ცნობას.
სახელების თამაში. დადეთ ბავშვის წინ სამი ნაცნობი ნივთი და ჰკითხეთ: „სად არის შენი ჩხარუნა?“, შემდეგ მიაწოდეთ და უთხარით: „აი, შენი ჩხარუნა“. ნივთების დასახელება ეხმარება ბავშვს, დააკავშიროს საგნები სიტყვებთან.
„კი“ და „არა“. ერთად დაათვალიერეთ სურათებიანი წიგნი. მიუთითეთ კატაზე და ჰკითხეთ: „ეს კატაა? კი!“, თან თავი დაუქნიეთ. მიუთითეთ იხვზე: „ეს კატაა? არა!“, თან თავი გააქნიეთ.
„ჭიტა“ ახლებურად. ხანმოკლედ დააფარეთ ბავშვის სახეს (ან დათუნიას) მსუბუქი გადასაფარებელი, შემდეგ ასწიეთ და დიდი გაოცებით უთხარით „ჭიტა!“.
ცხვირების შეხება. დაიკავეთ ბავშვი ხელში, მიუახლოვდით, ჩურჩულით უთხარით „ჭიტა!“ და ნაზად შეახეთ ცხვირი თქვენს ცხვირს.
გარეთ სეირნობა
თქვენს პატარას ახლა სიამოვნებს ახალი სახეებისა და ადგილების ნახვა, სანამ თქვენ მის გვერდით ხართ. ისეირნეთ პარკში, სადაც ერთად შეეხებით ყვავილს ან ხის ქერქს.
მხიარული ბავშვი შეიძლება წამებში გაღიზიანდეს, განსაკუთრებით მაშინ, როცა გადაღლილია. ეს სრულიად ნორმალურია. უბრალოდ შეცვალეთ ტემპი: გადაშალეთ წიგნი, ჩაურთეთ მშვიდი მუსიკა და ჩაეხუტეთ ერთმანეთს. თქვენ კვლავ რჩებით თქვენი პატარის საყვარელ სათამაშოდ და ამ სიაში არაფერია იმაზე მნიშვნელოვანი, ვიდრე თქვენი ხმა, თქვენი სახე და თქვენი ჩახუტება.
