თუ სამსახურში დაბრუნებისთვის ემზადებით, სავარაუდოდ თქვენში უკვე ბუდობს ბავშვის სხვისთვის მიბარების შიში. თუნდაც ისეთი ადამიანისთვის, ვისაც სრულად ენდობით. ბევრი მშობელი ერთდროულად განიცდის დანაშაულის გრძნობისა. ეს გრძნობები სრულიად ბუნებრივია.
ნუ ელოდებით, რომ ბავშვი ახალ მომვლელს ერთ კვირაში შეეჩვევა. მას სჭირდება დრო, რომ გაიცნოს იგი თქვენთან ერთად, სანამ უთქვენოდ დარჩენას შეეგუება, და სჭირდება მოკლე ხნით მასთან მარტო დარჩენა, სანამ იმხელა დროით დატოვებთ, რაც მისთვის უსასრულობად აღიქმება. ამის გაკეთება კი, შემდეგნაირად შეგიძლიათ:
- შეაჩვიეთ ისინი ერთმანეთს რამდენიმე ვიზიტის განმავლობაში და არა ერთბაშად. თუ მოვლა ახალ ადგილას მოხდება (მაგალითად, საბავშვო ბაღში და არა სახლში), კიდევ უფრო მეტი დრო დაუთმეთ.
- მიეცით ახალ მომვლელს საშუალება დაინახოს, როგორ აკეთებთ რაღაცებს: საფენის გამოცვლას, თამაში, საკვების მიწოდება.
- მიეცით ახალ მომვლელს უფლება გააკეთოს ეს ყველაფერი თქვენი თანდასწრებით, რათა ბავშვმა დაინახოს, რომ თქვენთვის ეს მისაღებია.
- დაიწყეთ ნახევარი საათით და დრო ნელ-ნელა გაზარდეთ.
ამ ყველაფრის არსი მარტივია: ბავშვი აკვირდება თქვენს რეაქციას, რათა მიხვდეს, არის თუ არა ეს ახალი ადამიანი უსაფრთხო. როდესაც ის ხედავს, რომ ის მოგწონთ და ენდობით, თავადაც იწყებს ნდობას.
არასოდეს გაიპაროთ ჩუმად
შესაძლოა გირჩიონ: „სწრაფად გაიპარე, სანამ შეამჩნევს“. გთხოვთ, ასე ნუ იზამთ. ის შეამჩნევს, და შემდეგ ჯერზე დატოვებისას უფრო შფოთიანი გახდება. უარესიც: ბავშვი, რომელიც მიეჩვია, რომ ადამიანები უჩინარდებიან, როცა ყურადღებას ადუნებს, თამაშის ნაცვლად უფრო დაძაბული დაიწყებს თქვენთვის თვალის დევნებას.
ამის ნაცვლად, დაემშვიდობეთ, თუნდაც ეს იმ მომენტში უფრო რთული იყოს. ფრაზა, რომელსაც ყოველთვის იყენებთ წასვლისას („დროებით, ნახვამდის“) და მეორე — დაბრუნებისას („მე ისევ აქ ვარ“), განშორებას მისთვის ცნობად ფორმას აძლევს. მას ჯერ არ აქვს დროის კარგად აღქმის უნარი, ამიტომ იმას, რომ ყოველთვის ბრუნდებით, სწორედ ამ გამოცდილების მუდმივი განმეორება ასწავლის.
თუ წასვლისას ტირის, ეს არ ნიშნავს, რომ მას რაიმე ავნეთ. ბავშვი, რომელიც რჩება იმ ადამიანთან, ვისაც ნამდვილად იცნობს და უყვარს, წასვლიდან რამდენიმე წუთში, როგორც წესი, მშვიდდება და მასთან ურთიერთობაში ერთვება.
ბევრი მშობელი ჩუმად დარდობს, რომ ბავშვს მომვლელი მათზე მეტად შეუყვარდება. ეს ძალიან გავრცელებული შიშია და ღირს ამის გააზრება.
უფროსებისადმი ბავშვის სიყვარული შეზღუდული არ არის და მას ვერც ამოწურავ ან სხვაზე გადაიტან. რაც უფრო მეტი ჰყავს ბავშვს საყვარელ ადამიანად საგრძნობლად, მით უფრო მოსიყვარულე ხდება თავადაც. ასე რომ, სასურველია, ბავშვს მართლაც შეუყვარდეს თავისი მომვლელი. თქვენ კი ეს ურთიერთობა უნდა წაახალისოთ. თქვენი სიმშვიდე მასაც ამშვიდებს: როდესაც მშობლები დარწმუნებულნი არიან, რომ ყველაფერი რიგზეა, ბავშვებიც ადვილად ეგუებიან ვითარებას.
