ალბათ ვინმეს უკვე უთქვამს — კლინიკაში, ოჯახურ შეკრებაზე, თანაც საუკეთესო განზრახვით: „რა დიდი ბავშვია!“. ახლა კი თქვენც მის რბილ ბარძაყებს უყურებთ და ფიქრობთ, ხომ არ არის საჭირო რამის მოქმედება.

აი პირველი და ყველაზე მნიშვნელოვანი რამ: ჩვილებს ესაჭიროებათ ცხიმით მდიდარი კვება, ხოლო ძუძუთი კვებაზე მყოფი ბავშვი დღიური კალორიების დაახლოებით ნახევარს სწორედ დედის რძის ცხიმიდან იღებს. ორ წლამდე ასაკის არცერთ ბავშვს არ უნდა შეუმცირდეს კალორიები.

რატომ გამოიყურებიან ჩვილები პუტკუნებად მაშინაც კი, როდესაც ასეთები არ არიან

ის, რაც „სიპუტკუნედ“ აღიქმება, უმეტესწილად უბრალოდ ჩვილის აგებულების ბრალია. მათ ძალიან მრგვალი სახე და სავსე ლოყები აქვთ, ჯერ არ გამოჰკვეთიათ კისერი ან წელი და მუცელი წინ აქვთ წამოწეული. ასეთი აგებულების ბავშვი ჭარბწონიანი კი არ არის, ის უბრალოდ ჩვილია.

წონაც კვირიდან კვირამდე მერყეობს. თქვენმა ბავშვმა ერთ კვირაში შეიძლება 225 გრამი მოიმატოს, მომდევნო კვირაში კი მხოლოდ 60 გრამი, და ორივე კვირა სრულიად ნორმალური იყოს.

ის, თუ რამდენად სწრაფად იმატებს ბავშვი წონაში, კვების წესზეც არის დამოკიდებული. მხოლოდ ძუძუთი კვებაზე მყოფი ჩვილები პირველ კვირებში ხშირად ძალიან სწრაფად იმატებენ, ხოლო სამი თვის შემდეგ მათი მატება ნელდება. ეს შენელება ნორმალური და მოსალოდნელია, და არა პრობლემა, რომელიც გამოსწორებას საჭიროებს.

რას აქცევენ ყურადღებას ექიმები სინამდვილეში

არა სიპუტკუნეს, არამედ სამ რამეს:

  • წონას სიგრძესთან მიმართებით და არა მხოლოდ წონას. ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის (WHO) ზრდის მრუდებზე, ბავშვი, რომლის წონა სიგრძესთან მიმართებით 98-ე პერცენტილზე მაღლა დგას, ითვლება თავისი სიგრძისთვის მაღალი წონის მქონედ. სწორედ ამიტომ ზომავს თქვენი ექიმი ორივეს.
  • მრუდის ფორმას და არა ცალკეულ წერტილს. მნიშვნელოვანია, გადის თუ არა თქვენი ბავშვის შეერთებული წერტილები დაბეჭდილი პერცენტილური ხაზების თითქმის პარალელურად და ინარჩუნებს თუ არა მეტ-ნაკლებად სტაბილურ პოზიციას. ბავშვი, რომელიც ყოველთვის 98-ე პერცენტილთან ახლოს იყო და იქ რჩება, უბრალოდ დიდი ზომის ბავშვია, რომელიც სტაბილურად იზრდება. ყოველი 100 ბავშვიდან მხოლოდ 2-ია ამ ხაზზე მძიმე — და ეს ორიც ხომ ვინმე უნდა იყოს.
  • უსწრებს თუ არა წონა სიგრძეში მატებას. ბავშვი, რომელიც იმაზე სწრაფად იმატებს წონაში, ვიდრე ბუნებრივადაა გათვალისწინებული, შესაბამისად ვერ მოიმატებს სიგრძეში. ეს აცდენა არის რეალური სიგნალი, რომლის დანახვაც ბავშვზე უბრალოდ შეხედვით არავის შეუძლია.

როდის ღირს ამის განხილვა ექიმთან

აი საკითხები, რომლებიც ღირს ახსენოთ გეგმიური ვიზიტისას:

  • წონა სიგრძესთან მიმართებით სტაბილურად იმყოფება WHO-ს ცხრილების 98-ე პერცენტილზე მაღლა.
  • წონა იმატებს და კვეთს პერცენტილურ ხაზებს ზემოთ, მაშინ როცა სიგრძე მას არ მიჰყვება.

ეს მიგნებები ათასობით ბავშვის საერთო ტენდენციებს ასახავს და არ წარმოადგენს კონკრეტულად თქვენი შვილის პროგნოზს. სწორედ ეს არის მიზეზი, რატომაც წონის და ზომავს ექიმი ბავშვს ყოველ ვიზიტზე, რათა არავის მოუწიოს ვარაუდებით მსჯელობა.

თუ თქვენი ბავშვის ზრდის პროცესში რამე გაშფოთებთ, წაიყვანეთ ის და მისი ზრდის რუკა ექიმთან და ჰკითხეთ. ეს არასოდეს არის გადაჭარბებული რეაქცია. ვიზიტები სწორედ ამისთვის არსებობს და ეს ბევრად უკეთესი გზაა, ვიდრე ნერვიულობა.