დაახლოებით ექვსი ან შვიდი თვის ასაკში ბევრი ჩვილი იწყებს ბგერების გადაბმას: ტატა, ნანა, დადა, მამა. ეს შეიძლება თამაშს ჰგავდეს და ასეც არის, თუმცა ამავდროულად, ეს რაღაც მეტიცაა. თქვენი პატარის ტიტინი ენის ათვისებისკენ გადადგმული ერთ-ერთი პირველი ნაბიჯია.
უფრო ადრეული ღუღუნი, „ააა“ და „ოოო“ ბგერები, ბგერების გამოცემის თავისებური ვარჯიშია. ტიტინი კი განსხვავდება. კვლევებმა აჩვენა, რომ ტიტინი ნამდვილი ენის ნაწილია: როდესაც ჩვილი ტიტინებს, ტვინის მარცხენა ნახევარსფეროში ენის მართვის ცენტრი აქტიურდება. ასე რომ, როდესაც თქვენი პატარა საწოლში წევს და „ჭორაობს“, ან მარცვლების ნაკადით „გიპასუხებთ“, მისი ტვინი ნამდვილ ენობრივ სამუშაოს ასრულებს.
ამბობს თუ არა ჩემი პატარა ჩემს სახელს?
ძალიან სასიამოვნოა „მამას“ გაგონება და ბევრ მშობელს აინტერესებს, მათ მიმართავს თუ არა ბავშვი მშობელს. ადრეულ თვეებში ჩვილები, სავარაუდოდ, უბრალოდ იმ ბგერებით ერთობიან, რომელთა წარმოთქმაც იოლია. ბგერა „მ“ ადვილად გამოსდით ადრეულ ეტაპზე, მაშინ როცა „დ“ უფრო რთულია და ჩვეულებრივ მოგვიანებით მოდის. ასე რომ, თუ თქვენი ბავშვი ამბობს „მააა“-ს და ჯერ არა „დეეე“-ს, ეს უპირატესობის მინიჭების ნიშანი არ არის. ეს უბრალოდ პატარა პირის აპარატის განვითარების კანონზომიერებაა. პირველი წლის ბოლოსთვის თქვენი პატარა, სავარაუდოდ, უკვე შეურევს მარცვლებს და წარმოთქვამს ხმოვნების უმეტესობასა და ბევრ თანხმოვანს.
როგორ შეგიძლიათ დაეხმაროთ (ყოველგვარი დაძალების გარეშე)
პატარასთვის ლაპარაკის სწავლება არ გჭირდებათ. პირველი სიტყვების თქმის დრო უფრო მეტად გენეტიკაზეა დამოკიდებული, ვიდრე მშობლების ქმედებებზე. რაც შეგიძლიათ გააკეთოთ, არის, რომ ისიამოვნოთ ერთად საუბრით, რადგან გამართული და მხიარული ტიტინი უკავშირდება იმას, თუ რამდენად იოლად ისწავლის ბავშვი ენას მოგვიანებით.
- დაიცავით რიგითობა. თქვით რამე და შეჩერდით. თქვენი პატარა ხშირად შეავსებს პაუზას საკუთარი ბგერებით და შემდეგ დაგელოდებათ. ეს ნამდვილი პირველი საუბარია.
- ესაუბრეთ ისე, თითქოს ყველაფერი ესმით. ჩვილები ლაპარაკს გამარტივებული სიტყვების გამეორებით არ სწავლობენ. ყველაზე მეტად ორმხრივი, აქტიური საუბარი ეხმარებათ.
- ილაპარაკეთ ნებისმიერ თემაზე. ენის გამარტივების საჭიროება არ არის. შეგიძლიათ აღწეროთ, რას ამზადებთ საჭმელად, ან გაუზიაროთ ის, რაზეც ფიქრობთ. თქვენი პატარა ამითაც ისეთივე დაინტერესებული იქნება.
- იყავით ის, ვინც ხართ. თუ „ბავშვური ენით“ საუბარი ბუნებრივად გამოდით, ეს შესანიშნავია. თუ არა, არც ესაა პრობლემა. თუ უფრო ჩუმი ადამიანი ხართ, ჩაცმის, კვების ან დაბანის დროს პატარასთან პირისპირ მოკლე საუბრებიც კი მშვენიერია.
- შეუქეთ გამოთქმული ბგერები. თქვენი აღფრთოვანება, როდესაც ჩვილი ტიტინებს, ეხმარება მას, განაგრძოს „ლაპარაკი“.
ჩვილები ტიტინებენ მიუხედავად იმისა, კარგად ესმით თუ არა, ამიტომ მხოლოდ ტიტინი სმენის მდგომარეობაზე ვერაფერს გვეუბნება. თუ თქვენი პატარა არასდროს ატრიალებს თავებს თქვენი ხმისკენ, როცა წყნარად ელაპარაკებით, ან არ კრთება გვერდით უეცარ ხმაურზე, უმჯობესია ამის შესახებ ექიმს შეატყობინოთ.
