ოთხსა და ხუთ თვეს შორის პერიოდში ეს შეკითხვა აუცილებლად ჩნდება. დედათქვენი გეუბნებათ, რომ ამ ასაკში თქვენ უკვე ფაფებს ჭამდით და არაფერი დაგშავებიათ. აფთიაქის ქილებს აწერია „მისაღებია 4 თვიდან“. მშობელთა ჯგუფში ვიღაცას პიურეს პატარა ქილა მოაქვს და თქვენც გიჩნდებათ ეჭვი — ხომ არ აგვიანებთ?
ნამდვილად არ აგვიანებთ. ეს ერთ-ერთი ისეთი საკითხია, სადაც რეკომენდაციები შედარებით ახლახან რეალურად შეიცვალა, ხოლო ადამიანები, ვისაც ყველაზე მეტად უყვარხართ, უბრალოდ იმ გამოცდილებას ეყრდნობიან, რაც მათ თავის დროზე ასწავლეს.
რას ამბობს რეალური რეკომენდაცია
2003 წლიდან, საერთაშორისო კვლევებზე დაყრდნობილი ოფიციალური რეკომენდაციით, ექვს თვემდე (დაახლოებით 26 კვირამდე) ჩვილისთვის მხოლოდ დედის რძე ან ხელოვნური ნარევია რეკომენდებული. დღენაკლული ბავშვებისთვის ეს ექვსი თვე აითვლება სავარაუდო დაბადების თარიღიდან (გამოთვლილი ვადიდან) და არა რეალური დაბადების თარიღიდან.
მნიშვნელოვანია იცოდეთ, რამდენად ხშირად გებულობენ ამას არასწორად. გამოკითხული მშობლების ნახევარზე მეტი ამ წესს არ მიჰყვება და უმრავლესობას მაინც სჯერა, რომ ოთხი თვე სწორი დროა. ყოველი ათი ჩვილიდან დაახლოებით ერთი მყარ საკვებს პირველად 6-8 კვირის ასაკში სინჯავს.
რატომ არის ეს დამატებითი კვირები მნიშვნელოვანი
სამი მიზეზი არსებობს:
- დაახლოებით 26 კვირამდე ჩვილის საჭმლის მომნელებელი სისტემა და თირკმელები, არ არის საკმარისად განვითარებული იმისთვის, რომ რძის გარდა სხვა საკვები გადაამუშაოს. მის ნაწლავებს ჯერ კიდევ აკლია ზოგიერთი მნიშვნელოვანი საჭმლის მომნელებელი ფერმენტი.
- ექვს თვემდე სხვა საკვების მიცემა ჯანმრთელობისთვის არანაირ სარგებელს არ იძლევა და შესაძლოა ხელიც კი შეუშალოს იმ სიკეთეს, რაც რძეს მოაქვს — მათ შორის დედის რძეში არსებული რკინის ათვისებასა და ალერგიისგან დაცვას.
- უფრო ადრე დაწყება მიჩნეულია ალერგიების, ინფექციების, საჭმლის მომნელებელი პრობლემებისა და მოგვიანებით სიმსუქნის რისკის შემცველად.
დააკვირდით ფორმულირებას: ეს არის რისკი და არა გარდაუვალობა. დედათქვენი მართალია, როცა ამბობს, რომ თქვენ არაფერი დაგშავებიათ. მტკიცებულებები უბრალოდ იმას გვეუბნება, რომ შესაძლოა დაშავებულიყო.
მშობლების უმეტესობა, ვინც კვებას ადრე იწყებს, ამას ერთი მიზეზით აკეთებს: სჯერათ, რომ „მუცელში რაღაც მყარი“ უფრო ხანგრძლივ ძილს უზრუნველყოფს. ეს ასე არ არის. ორი ჩაის კოვზი ბოსტნეულის პიურე ან ცოტაოდენი ბანანი არ შეიცავს იმ რაოდენობის კალორიებს, რომ ძილის ხანგრძლივობაზე რაიმე გავლენა იქონიოს. დამატებით 30-60 მლ რძე გაცილებით მეტ კალორიას შეიცავს. თუ თქვენს ბავშვს ნამდვილად შიმშილი აღვიძებს, ამ პრობლემას რძე აგვარებს და არა კოვზი. საღამოს უხვი კვება ვერ გაახანგრძლივებს ძილს. ჩვილის მადა საწვავის ავზივით არ მუშაობს. თუ ის საღამოს კვებაზე უკვე იღებს იმ რაოდენობას, რაც სურს, მეტი აღარ სჭირდება; ხოლო სხვა გზით შეპარული კალორიები — მაგალითად, ბოთლში დამატებული ფაფა — ჩვეულებრივი სიჩქარით გადამუშავდება. ამან შესაძლოა შეცვალოს მისი წონა, მაგრამ ვერ შეცვლის ძილს. (ბოთლში ფაფის დამატებას სხვა უარყოფითი მხარეც აქვს: ბავშვს არ უტოვებს შანსს, უარი თქვას ფაფაზე ისე, რომ რძეზეც არ თქვას უარი).
შესაძლოა გსმენიათ, რომ მხოლოდ რძე ბავშვს საკმარის რკინას ვერ აწვდის. ეს სიმართლეა, თუმცა ეს საკითხი აქტუალური მხოლოდ მას შემდეგ ხდება, რაც დაბადებიდან გამოყოლილი რკინის მარაგები იწურება, რაც ჩვეულებრივ სიცოცხლის პირველი წლის შუა პერიოდში ხდება. მანამდე კი დედის რძესა და ხელოვნურ ნარევში არსებული რკინა ისე ადვილად აითვისება, რომ მცირე რაოდენობაც კი სრულიად საკმარისია.
ნიშნები, რომ ჩვილი მზად არის მყარი საკვებისთვის
როდესაც ბავშვი ექვს თვეს უახლოვდება, აი ნიშნები, რომლებსაც ყურადღება უნდა მიაქციოთ:
რეალური
- შეუძლია ჯდომა, ან სულ მცირე, თავისა და მხრების სტაბილურად ჭერა კვების სკამზე მიყრდნობისას
- შეუძლია გაიწოდოს და ნივთს ჩაავლოს ხელი
- ჩავლებული ნივთი პირთან მიაქვს
მცდარი / მითით შექმნილი
- დაბადების წონა გაორმაგებული აქვს
- უფრო მშიერი ჩანს
- ღამით კვლავ იწყებს გაღვიძებას
- თვალს ადევნებს თქვენს თითოეულ ლუკმას
ეს უკანასკნელი ყველაზე დამაჯერებელია, თუმცა ყველაზე ნაკლებად სანდო. სამი თვის ბავშვი, რომელიც თვალს ადევნებს თქვენს ჩანგალს თეფშიდან პირამდე, ყბებს ამოძრავებს და პატარა ხმებს გამოსცემს, უბრალოდ სოციალურ კონტაქტს ამყარებს. ეს შიმშილს არ გამოხატავს. ხომ არ დაალევინებდით ყავას მხოლოდ იმიტომ, რომ უყურებს, როგორ სვამთ მას?
