ერთ დღესაც, დაახლოებით ათიდან თორმეტ კვირამდე ასაკში, გვერდით გაიხედავთ და დაინახავთ, რომ თქვენი ჩვილი სრულიად უძრავად წევს, ხელები სახის წინ აუწევია და ყურადღებით აკვირდება მათ. იგი მათ შეაერთებს, დააშორებს, სანამ თვალთახედვიდან არ გაქრებიან, ისევ დააბრუნებს, თითებს მოქაჩავს. რაღაც საოცარი მოხდა: თქვენი პატარა მიხვდა, რომ ეს ხელები მას ეკუთვნის.
დაახლოებით ექვსი კვირა. თქვენი ჩვილი თავის ჯერ კიდევ შეკრულ მუშტებს შეხებით აღმოაჩენს. იგი ერთ ხელს მეორეთი ეჭიდება, ქაჩავს, თითებს შლის და ხურავს. მან ჯერ არ იცის, რომ ეს ხელები მისი სხეულის ნაწილია; ერთ ხელს ისე ეპყრობა, თითქოს შემთხვევით ნაპოვნი ნივთი იყოს.
დაახლოებით რვა კვირა. მისი ხელები უკვე ხანდახან გაშლილია. იგი კვლავ იყენებს ერთ ხელს მეორესთან სათამაშოდ და ჯერ კიდევ არ წევს მათ მაღლა, რომ შეხედოს. სანამ მისი მუშტები უმეტესად შეკრულია, იგი ჯერ არ არის მზად სათამაშოებთან სამუშაოდ. მაგრამ როგორც კი ხელები ღვიძილის დროის უმეტესწილად გაშლილი ექნება, იგი მზად არის, ხელში რაღაც ჩაუდოთ.
სწორედ აქ იძენს მნიშვნელობას ჩხარუნა. არა იმიტომ, რომ იგი სათამაშოა, არამედ ხმის გამო. რვა კვირის ან მეტი ასაკის ჩვილი ზურგზე წევს და თავისუფლად აქნევს ორთავე მკლავს. თუ ვინმე ხელში ჩხარუნას ჩაუდებს, ადრე თუ გვიან იგი მას ახმაურებს — და ამ ხმას თვალებით გაჰყვება. სწორედ ასე ხედავს იგი, ცხოვრებაში პირველად, საკუთარ ხელს და მასში დაჭერილ ჩხარუნას. მომდევნო ორი-სამი კვირის განმავლობაში, ხმა განუწყვეტლივ იპყრობს მის ყურადღებას.
ათიდან თორმეტ კვირამდე. ჩვილების უმეტესობას ხმა აღარ სჭირდება, თუმცა შესაძლოა კვლავ სიამოვნებდეთ. მათ საკუთარი ხელები უკვე თვალითაც აღმოაჩინეს და შეხებითაც, და განუწყვეტლივ ეთამაშებიან მათ, თან სულ უყურებენ.
როგორი უნდა იყოს კარგი პირველი ჩხარუნა
მოთხოვნების ჩამონათვალი მოკლეა:
- ადვილი დასაჭერი პატარა ხელისთვის
- საკმარისად მსუბუქი, რომ სახეზე დაცემისას არ ატკინოს
სულ ეს არის. ძვირადღირებული, რთული ან მძიმე სათამაშოები ამ შემთხვევაში უკეთესი არ არის.
როგორც კი თითები პირში აღმოჩნდება, ყველაფერი დანარჩენიც მიჰყვება
როდესაც დაინახავთ, რომ ბავშვი თითებს პირში იდებს, იცოდეთ, რომ ყველაფერი დანარჩენიც ამას მიჰყვება. პირი მისი კვლევა-ძიების ინსტრუმენტი გახდა და იგი არ ჩათვლის, რომ საგანი ჯეროვნად გაიცნო, სანამ მას პირში არ ჩაიდებს.
ამის დაშლა ტყუილად დახარჯული ენერგია იქნება თქვენთვის და უსარგებლო — ბავშვისთვის. ამის სანაცვლოდ: შეარჩიეთ ისეთი სათამაშოები, რომელთა პირში ჩადებაც უსაფრთხოა, პერიოდულად გარეცხეთ ისინი და ოჯახის ყველა წევრს გამოუმუშავეთ ჩვევა, რომ მცირე ან სახიფათო ნივთები მიუწვდომელ ადგილას შეინახონ. მას ჯერ არ შეუძლია ხელი გაიწვდინოს და ნივთები აიღოს — მაგრამ მალე შეძლებს.
რა იქნება შემდეგ
როდესაც ჩვილი რეგულარულად აკვირდება თავის ხელებს თამაშისას, იგი აკავშირებს ერთმანეთთან „ყურებას“ და „კეთებას“. მალე უბრალოდ ყურება აღარ იქნება საკმარისი: იგი გაიწვდის ხელს უახლოესი საგნისკენ.
თქვენი ჩვილი თავის ხელებს თავის დროზე აღმოაჩენს, როგორც ეს ყოველთვის ხდებოდა. თქვენი როლი კი ჩვეულებრივი, სიყვარულით სავსე როლია: გყავდეთ იგი ახლოს, მიეცით რაღაც მსუბუქი დასაჭერად, როდესაც ხელები გაიშლება, და ისიამოვნეთ იმის ყურებით, თუ როგორ აკვირდება იგი საკუთარ თითებს, თითქოს ისინი სამყაროში ყველაზე საინტერესო რამ იყოს.
მისთვის, ამ მომენტში, ეს მართლაც ასეა.
