დაახლოებით პირველი წლის შუაწელში, თქვენი პატარა ისეთ შთაბეჭდილებას ტოვებს, თითქოს სადღაც წასვლას აპირებს. ის დიდი მონდომებით ქანაობს წინ და უკან, თუმცა ჯერ კიდევ რჩება ზუსტად იმავე ადგილას, სადაც იყო. ჯდომისგან განსხვავებით, ხოხვის სწავლა თქვენგან თითქმის არაფერს მოითხოვს. პატარას მოსამზადებელ ეტაპზე თქვენი დახმარება არ სჭირდება. მას სჭირდება მხოლოდ შესაძლებლობა, ღვიძილის საათების დიდი ნაწილის იატაკზე გატარება, ხოლო დანარჩენს თავად მიხედავს.
როგორ გამოიყურება ჩვეულებრივ მზადების პროცესი
დაახლოებით ექვსი თვის ასაკში, მუცელზე წოლისას, მან შეიძლება მუხლებზე აიწიოს და მუცელი იატაკს მთლიანად ააცილოს. წამიერად ის ნამდვილად ხოხვის პოზაში აღმოჩნდება, თუმცა ჯერ ვერსად წავა.
შვიდიდან რვა თვემდე მის ძალისხმევას აშკარად შეამჩნევთ, ის „წინ წასვლაზე ფიქრობს“. თუმცა ფიქრი კეთებას არ ნიშნავს და ამ ასაკში მანძილს ძალიან ცოტა ბავშვი თუ ფარავს.
მერვე თვის მიწურულს, იატაკზე მოხვედრისთანავე ის ხელებსა და მუხლებზე დგება და სწავლობს ყველაფრის კეთებას, გადაადგილების გარდა: გარწევას, ტრიალს და ოთახში თქვენთვის თვალის დევნებას.
მეცხრე თვის განმავლობაში, ხოხვისადმი მოწადინებული პატარებიც საბოლოოდ აღწევენ პროგრესს — თუმცა, ეს პროგრესი ხშირად უკუსვლით იწყება. რადგან მისი ხელები ფეხებზე უფრო ძლიერია, ის ხელებით უფრო ძლიერად ებჯინება და იმ სათამაშოს შორდება, რომელიც სურდა. ეს მისთვის საშინლად გამაღიზიანებელი, თუმცა ხანმოკლე ეტაპია. როგორც კი ხოხვას ოდნავ მაინც აითვისებს, მიმართულებასაც სწრაფად გაარკვევს.
არ არსებობს ხოხვის ერთი სწორი წესი
ჩვილების დაახლოებით 80% საბოლოოდ ხოხვის რომელიმე ფორმას ითვისებს — თუმცა აღწერილია სულ მცირე 25 სხვადასხვა სახეობა. ზოგი კოტრიალობს და ფართხალებს. ზოგი იდაყვებით მიათრევს ტანს და ფეხებს უკან მიათრევს. ზოგიც საჯდომით სრიალებს, ზოგი კი დათვისვით „დადის“ ოთხზე (ხელებსა და ტერფებზე).
კვლევამ, რომელიც ბავშვებს ამ მთელი პერიოდის განმავლობაში აკვირდებოდა, აჩვენა, რომ ხოხვა სავალდებულო ეტაპების ფიქსირებულ თანმიმდევრობას არ მიჰყვება: შესწავლილი 28 ჩვილიდან 13-მა მუცელზე ხოხვის ეტაპი მთლიანად გამოტოვა და პირდაპირ ხელებსა და მუხლებზე დადგა. განვითარების განსხვავებული ტემპი ან გადაადგილების ინდივიდუალური მეთოდი იმას არ ნიშნავს, რომ რამე წესრიგში არ არის. თქვენმა პატარამ დამოუკიდებლად ჯდომა უნდა ისწავლოს, მოგვიანებით კი, დამოუკიდებლად დადგომა და სიარული. ხოლო ამ შუალედში როგორ გადაკვეთს ის ოთახს, ბევრად ნაკლებმნიშვნელოვანია.
მნიშვნელოვანია, რომ თქვენ შეუქმნათ პატარას კომფორტული გარემო ხოხვის წახალისებისთვის:
- მუცელზე წოლა, მოკლე და სასიამოვნო ინტერვალებით. დაეშვით იატაკზე, მის სიმაღლეზე. სარკე, მოძრავი ან ხმოვანი სათამაშო მას სტიმულს მისცემს, თავი და მკერდი აწიოს და სიმძიმე ხელებზე გადაიტანოს.
- მოათავსეთ სათამაშო ოდნავ გვერდით. დაუდეთ რაიმე საინტერესო წინ და ოდნავ გვერდზე. მისკენ გაწვდენისას სიმძიმე ერთ მკლავზე გადავა, რაც ხოხვის პოზიციაში გადასვლაში დაეხმარება.
- მიეცით გარწევის საშუალება. ხელებსა და მუხლებზე წინ და უკან ქანაობა ნამდვილი შრომაა, სწორედ ასე სწავლობს ის წონის გადატანასა და წონასწორობის შენარჩუნებას გადაადგილებამდე.
- თუ ოთხზე დგომა უჭირს, მკერდის ქვეშ დახვეული პირსახოცი ან თქვენს ფეხზე გადაწვენა საკმარის საყრდენს მისცემს. დახმარება თანდათან შეამცირეთ, როდესაც უფრო მყარად წამოწევს თავს.
- წაახალისეთ ერთ-ერთი ხელის აწევა. ოთხზე დგომისას სათამაშოსკენ ხელის გაწვდენა ზუსტად ის უნარია, რაც ხელის გათავისუფლებისა და მოძრაობისთვის სჭირდება.
კომფორტისა და უსაფრთხოების უზრუნველყოფა
- დაიცავით მისი მუხლები. მისი კანი ჯერ კიდევ ნაზია და ადვილად უზიანდება. ზაფხულშიც კი, ბამბის შარვალი ან კომბინიზონი ხალიჩასა თუ ბალახზე გადასაადგილებლად ბევრად მოხერხებულია.
- ელოდეთ მოულოდნელ მობილობას. სანამ განზრახ შეძლებდეს ოთახის გადაკვეთას, მან შეიძლება კოტრიალითა და ფართხალით დატოვოს ის უსაფრთხო კუთხე, სადაც დატოვეთ.
- შეამოწმეთ, რა არის მისთვის მისაწვდომ ადგილას. ხოხვის სურვილის ნაწილი ნივთებთან წვდომის სურვილია. დარწმუნდით, რომ ის მიმზიდველი საგანი, რაც მას საბოლოოდ ამოძრავებს, კალამი ან საკანცელარიო სამაგრი არ იყოს.
- იყავით ახლოს, მაგრამ ნუ შეზღუდავთ. ის არ უნდა იყოს ოთახში მარტო და მეთვალყურეობის გარეშე; თუმცა არც სათამაშო მანეჟში უნდა იყოს გამოკეტილი, რაც მის მიერ გაღებული ძალისხმევის აზრს თითქმის უკარგავს.
- ნუ ეცდებით მის იდეალურ სისუფთავეში ყოლას. ჰიგიენა მნიშვნელოვანია სამზარეულოსა და აბაზანაში. იატაკზე არსებული ჩვეულებრივი საოჯახო მტვერი მას არ ავნებს, კანი კი შესანიშნავად ირეცხება.
თუ ის საერთოდ არ იხოხებს
ბევრი ბავშვი საერთოდ არ იხოხებს, ეს სრულიად ნორმალურია.
