თქვენს პატარას ჯერ არ შეუძლია „არა“-ს თქმა. მაგრამ თუ თამაშისას მასზე ხართ კონცენტრირებული, მალევე მიხვდებით, როდის გადაიღალა: ის აგარიდებთ მზერას და აღარ დამყარებს თვალით კონტაქტს. ეს ის მომენტია, როცა უნდა ჩაეხუტოთ ან ნაზად გადაატანინოთ ყურადღება რამე სხვაზე. თუ ეს სიგნალი უპასუხოდ დარჩება, მას მხოლოდ ერთი, უფრო ხამაღალი გზაღა რჩება თავისი გრძნობების გამოსახატად — ტირილი.
ჩვილები თანდაყოლილად არიან დაპროგრამებული, რომ ყურადღებით შეისწავლონ სახეები, როცა კი ამის შესაძლებლობა აქვთ, ხოლო ახალშობილის ფოკუსირების ყველაზე მარტივი მანძილი — დაახლოებით 20–25 სმ — ზუსტად ის მანძილია თქვენსა და მის სახეს შორის, როდესაც მას ხელში იჭერთ ან კვებავთ. სახეები ყველაზე მნიშვნელოვანი რამ არის მის სამყაროში. ასე რომ, მზერის არიდება უარყოფას არ ნიშნავს. ეს არის პატარა, განზრახ გაკეთებული პაუზა იმისგან, რაც ძალიან უყვარს, მაგრამ ერთბაშად ბევრის მიღება არ შეუძლია.
რა ღლის ჩვილს
ნებისმიერი ტიპის ზედმეტმა სტიმულაციამ შეიძლება გადაღალოს პატარა: გადაჭარბებულმა ღუტუნმა, ხტუნაობამ ან ჩახუტებამ, უეცარმა ხმამაღალმა ხმაურმა, მოულოდნელად კაშკაშა შუქმა ან უფროსი და-ძმის ენთუზიაზმით სავსე კოცნამ. როდესაც ის კონტაქტურ ხასიათზეა, უყვარს თამაში — მაგრამ როცა ასე არ არის, მისი „გახალისების“ მცდელობას საპირისპირო ეფექტი აქვს. ასეთ დროს შეგიძლიათ მიმართოთ შემდეგ მეთოდებს:
- შეაჩერეთ თამაში, ღუტუნი, ჩხარუნა, „ჭიტა“-ს თამაში და მიეცით ოთახს ცოტა ხნით სიმშვიდის საშუალება.
- სტიმულაციის სანაცვლოდ შესთავაზეთ სიახლოვე. მშვიდი ჩახუტება.
- ფრთხილად შეცვალეთ გარემო, ნელი გასეირნება ფანჯარასთან, პოზის შეცვლა ან უბრალოდ მის გვერდით დაწოლა.
- მიჰყევით მის ტემპს და არა გეგმას. ძალიან მნიშვნელოვანია, არასდროს დააძალოთ ჩვილს, არამედ იმოქმედოთ მისი ტემპით და წაახალისოთ მაშინ, როცა თავად შეგატყობინებთ, რომ მზადაა. მზადყოფნის ამ მომენტის შემჩნევა არ არის ისე რთული, როგორც გგონიათ; ის გაძლევთ ნიშნებს, რომლებიც მის განზრახვას ნათელს ხდის.
თქვენ ვერ შეამჩნევთ ყველა სიგნალს და ეს არც მოგეთხოვებათ. არცერთი მშობელი არ კითხულობს თავისი შვილის ნიშნებს სრულყოფილად; ჩვილები უკვე დიდი ხანია გვეუბნებიან რაღაცებს ენაზე, რომელსაც ნელ-ნელა ვსწავლობთ, ძირითადად მცირე შეცდომების დაშვებითა და ხელახლა ცდით.
თუ მზერის არიდება გამოგეპარებათ და ის ტირილს დაიწყებს, ეს უბრალოდ იმავე გზავნილის გადაცემის მეორე მცდელობაა. ტირილი იმისთვისაა, რომ მიიპყროს თქვენი ყურადღება და შეწყდეს, როდესაც მას უპასუხებთ.
თქვენს პატარას ასევე აქვს გრძნობების მზარდი რესურსი, სიამოვნება, ფრუსტრაცია, სევდა, შიში, და მას სურს, რომ მათ თანაგრძნობით უპასუხოთ. ასეც უნდა მოიქცეთ, რადგან ეს ეხმარება მას, თავი კომფორტულად იგრძნოს საკუთარ ემოციებთან. მისი შემჩნევა, დამშვიდება და გვერდით ყოფნა — აი, სულ ეს არის, რაც თქვენ მოგეთხოვებათ.
