ცოტა თუ მოიძებნება ისეთი პატარა ნივთი, რომლის გარშემოც ასე ბევრ რჩევას იძლევიან, როგორც მატყუარა საწოვარაზე. ზოგი გეტყვით, რომ ის ნამდვილი გადამჩენია; ზოგი კი შეგაშინებთ, რომ ბავშვს კბილებს, ძილს და მეტყველებას გაუფუჭებს. საბოლოოდ, შეიძლება გაგიჩნდეთ განცდა, რომ რომელ გზასაც არ უნდა დაადგეთ, მაინც შეცდით.
მოდით, აქედან დავიწყოთ: ეს არჩევანია და არა გამოცდა. ორივე გადაწყვეტილება გონივრულია და არცერთი მათგანი არ გაქცევთ უკეთეს ან უარეს მშობლად.
რატომ ამშვიდებს წოვა
წოვა ჩვილების დამშვიდების ძირითადი ინსტინქტური ჩვევაა. ის მშიერ ბავშვს ტირილს ვერ შეაწყვეტინებს, თუ მასთან ერთად საკვებიც არ მიეწოდება, მაგრამ თუ პატარას არ შია, ეს „არასაკვები წოვა“ თითქმის ყველაფერზე უკეთ დაამშვიდებს. ზოგიერთი ჩვილი თითს ჯერ კიდევ მუცლად ყოფნისას წოვს, თუმცა უმეტესობა დაბადებიდან რამდენიმე კვირის განმავლობაში ხელის პირთან სტაბილურად მიტანას ვერ ახერხებს.
რა შეუძლია და რა არ შეუძლია მატყუარა საწოვარას
მას შეუძლია დახმარება. თუ ბავშვი საწოვარას მიეჩვევა, მას შეუძლია დააძინოს, დაამშვიდოს გაღიზიანების ან მუცლის შებერილობისას და ანუგეშოს შეშინების შემდეგ. თუ ძილის დროს საწოვარა პირში რჩება, მცირე შეწუხებისას ბავშვი გამოღვიძების ნაცვლად კვლავ წოვას იწყებს. გარდა ამისა, ბავშვი, რომელიც მატყუარას იყენებს, სავარაუდოდ, თითის წოვას არ დაიწყებს.
მას თავისი უარყოფითი მხარეებიც აქვს. მას შემდეგ, რაც ბავშვი მას მიეჩვევა, შეიძლება მის გარეშე დაძინება და დამშვიდება ვერ შეძლოს, ხანდახან წლების განმავლობაშიც კი. დღის განმავლობაში მისი გამოყენება იკავებს პირს, რომელიც სხვა შემთხვევაში სათამაშოების გამოკვლევითა და ბგერების ვარჯიშით იქნებოდა დაკავებული. გარდა ამისა, ჩნდება ცდუნება, რომ ბავშვის ნებისმიერ გაპროტესტებაზე საწოვარა ჩაუდოთ, ნაცვლად იმისა, რომ მიზეზი იპოვოთ. მატყუარას ასევე რეგულარული სტერილიზაცია სჭირდება.
ჩვილების უმეტესობას ის არ სჭირდება და მის გარეშეც მშვენივრად გრძნობს თავს. თუმცა ეჭვგარეშეა, რომ იმ რამდენიმე ბავშვისთვის, რომლებიც ძალიან უჟმურობენ და სხვა გზით მათი დამშვიდება ჭირს, მატყუარა საწოვარას მართლაც დიდი ცვლილება მოაქვს, მშვიდი საღამოები კი მთელ ოჯახზე დადებითად აისახება.
თუ ძუძუთი კვებავთ
ეს ის ერთადერთი საკითხია, სადაც სიფრთხილე გმართებთ. ახალშობილისათვის, რომელიც ძუძუთი იკვებება, ჯობია მატყუარა საწოვარა არ გამოიყენოთ. ბავშვები, რომლებსაც საწოვარას აძლევენ, ძუძუს უფრო ადრე ანებებენ თავს, ხოლო მისი ყოველდღიური გამოყენება უკავშირდება ექსკლუზიური ძუძუთი კვების უფრო მოკლე პერიოდს და რძის შემცირებას. ზუსტად არავინ იცის რატომ, ეს შეიძლება იყოს ძუძუსა და საწოვარას შორის გადართვის სირთულე, ჰორმონების ნაკლები სტიმულაცია.
მცირე დეტალები, რომლებიც პროცესს გააადვილებს
- როცა პატარა ჭირვეულობს, ჯერ სცადეთ სხვა ყველა მეთოდი. საწოვარას მხოლოდ უკიდურეს შემთხვევაში მიმართეთ, და არა პირველივე წუწუნზე.
- თუ გსურთ, რომ მისი გამოყენება შეზღოთ, შესთავაზეთ მხოლოდ ძილის წინ.
