გილოცავთ ნახევარი წლის იუბილეს! ექვსი თვე ნამდვილი გარდამტეხი ეტაპია. თქვენი ჩვილი იმაზე ძლიერი, „მოუბარი“ და ცნობისმოყვარეა, ვიდრე ოდესმე. ბევრი ოჯახისთვის სწორედ ამ დროს იწყება საკვების პირველი დაგემოვნებაც. თითოეული ჩვილი ერთსა და იმავე გზას გადის, თუმცა საკუთარი ტემპით, ასე რომ, გთხოვთ, ეს ტექსტი აღიქვათ როგორც გზამკვლევი და არა როგორც სავალდებულო საკონტროლო სია.
თქვენ მისი საყვარელი ადამიანი ხართ
პატარამ ძალიან კარგად იცის თქვენი ხმა და მისი განწყობილებები. მან შეიძლება შეწყვიტოს ის, რასაც აკეთებს, როდესაც უკმაყოფილო ტონს ამჩნევს, და ძალიან უყვარს მეგობრული ტონი.
ზოგიერთი ჩვილი ოდნავ შფოთავს, როდესაც თვალთახედვის არედან ეკარგებით. მომდევნო თვეების განმავლობაში ბევრ პატარას სურს, რომ სულ თქვენთან ახლოს იყოს, ზოგი კი უცხოების მიმართ სიფრთხილეს იჩენს. ეს მტკიცე, სიყვარულით სავსე კავშირის ნიშანია. მიეცით პატარას უფლება, თავად განსაზღვროს ახალ ადამიანებთან ურთიერთობის ტემპი და არასოდეს დააძალოთ ჩახუტება.
თქვენი ჩვილი შესაძლოა სხვა ჩვილებითაც დაინტერესდეს, ხელი გაიწვდინოს მათკენ და „ესაუბროს“ კიდეც.
ლუღლუღი და გაგება
თქვენი პატარა ლუღლუღებს: იმეორებს ისეთ ბგერებს, როგორებიცაა „კა“, „და“ და „მა“, უსმენს და შემდეგ ისევ ცდილობს მათ წარმოთქმას.
ის „საუბარში“ რიგრიგობით მონაწილეობს და შესაძლოა თავადაც წამოიწყოს „დიალოგი“.
ბევრი ჩვილი ამ ასაკში უკვე რეაგირებს თავის სახელზე და ესმის ყოველდღიური მეტყველების მცირე ფრაგმენტები, მაგალითად: „აი, შენი ბოთლიც“.
თამაშისას მან შეიძლება სიცილით იჭყივლოს, ხოლო როდესაც გაღიზიანებულია, ეს ხმამაღლა შეგატყობინოთ.
მარჯვე ხელები
თქვენი პატარა ხელს იწვდის სათამაშოებისკენ და ბევრს უკვე შეუძლია სათამაშოს გადატანა ერთი ხელიდან მეორეში.
ნივთების ჩაჭიდება უფრო ზუსტი ხდება. გაშლილი ხელისგულიდან თითების მოძრაობისკენ გადადის.
ყველაფერი მაინც პირისკენ მიდის. წვრილი ნივთები მისთვის მიუწვდომელ ადგილას შეინახეთ.
მან შეიძლება ორივე ხელი გამოიყენოს ბოთლის ან ჭიქის დასაჭერად და ძალიან უყვარს სათამაშოების ბაკაბუკი ნებისმიერ ზედაპირზე.
ჯდომა, გადაბრუნება და ხტუნაობა
თქვენი პატარას სხეულის ზედა ნაწილი უკვე ძლიერია. ზურგზე წოლისას მას შეუძლია თავის წამოწევა, ხოლო მუცელზე წოლისას მკლავებზე მაღლა წამოწევა.
ჩვილების უმეტესობას შეუძლია გადაბრუნება, ზოგი კი ორივე მიმართულებით ტრიალებს.
ჯდომის ეტაპიც ახლოვდება. ექვსი თვის ასაკში ბევრ ჩვილს შეუძლია რამდენიმე წამით დამოუკიდებლად ჯდომა, სანამ გადაყირავდება. სტაბილური ჯდომა ჩვეულებრივ მომდევნო წყვილ თვეში ვითარდება, ხშირად დაახლოებით რვა ან ცხრა თვისთვის. ორივე შემთხვევა სრულიად ნორმალურია.
თქვენს მუხლებზე დგომისას პატარას უყვარს საკუთარი წონის დაჭერა და ხტუნაობა.
თქვენი პატარა უკვე მოძრავი გახდა, ასე რომ, არასოდეს დატოვოთ იგი მარტო ამაღლებულ ზედაპირზე ან ოთახში უმეთვალყურეოდ, წამითაც კი.
საკვების პირველი დაგემოვნება
დაახლოებით ექვსი თვე რეკომენდებული დროა რძის პარალელურად მყარი საკვების შეთავაზების დასაწყებად. დააკვირდით მზაობის ნამდვილ ნიშნებს: თავის კარგად დაჭერა ჯდომისას, ნივთებისკენ ხელის გაწვდენა და ჩაჭიდება, ნივთების პირისკენ წაღება და ენით საკვების გარეთ აღარ გამოდევნა.
პირველი დაგემოვნებები სწავლასა და სიამოვნებას ემსახურება და არა კვებით უზრუნველყოფას. რძე კვლავ რჩება ჩვილის ძირითად საკვებად, ხოლო მყარი საკვები დამატებაა. ზოგიერთი ჩვილი ენთუზიაზმით ხვდება ამ სიახლეს, ზოგს კი დრო სჭირდება. არასდროს დააძალოთ, უბრალოდ განაგრძეთ შეთავაზება.
თუ თქვენი პატარა დღენაკლული დაიბადა, ექვსი თვე მისი დაბადების სავარაუდო თარიღიდან დაითვალეთ და არა რეალური დაბადების დღიდან.
ზრდა და კბილების ამოჭრა
წონის მატება უფრო სტაბილური და ნელი ხდება, ვიდრე პირველ თვეებში, რაც სრულიად ნორმალურია. რეგულარულ მატებას უფრო დიდი მნიშვნელობა აქვს, ვიდრე მკვეთრ მატებას.
პირველი კბილი, როგორც წესი ქვედა წინა წყვილიდან ერთ-ერთი, ხშირად სწორედ ამ დროს ამოდის, თუმცა უფრო ადრე ან გვიან ამოჭრაც ჩვეულებრივი ამბავია. კბილების ამოჭრა არ იწვევს სიცხეს, დიარეას ან ღებინებას. თუ ჩვილი შეუძლოდ გეჩვენებათ, გთხოვთ, მიმართოთ ექიმს.
ძილი
ღამის ძილი უფრო ხანგრძლივი ხდება. თუმცა, ღამით გაღვიძება მაინც ძალიან გავრცელებულია. თუ თქვენი პატარაც იღვიძებს, იცოდეთ, რომ მარტო ნამდვილად არ ხართ!
როდის უნდა მიმართოთ ექიმს
ჩვილები განვითარების თითოეულ ეტაპს სხვადასხვა დროს აღწევენ და სხვებთან შედარებით ოდნავ ადრე ან გვიან განვითარება, როგორც წესი, სანერვიულო არ არის. თუ თქვენი პატარას პროგრესთან დაკავშირებით რაიმე გაწუხებთ, გაესაუბრეთ თქვენს პედიატრს. უმეტეს შემთხვევაში თქვენ მშვიდად დარჩებით.
