პურის პატარა ნაჭერი ან ტოსტი ერთ-ერთი ყველაზე მარტივი და ნაცნობი საკვებია, რომელიც შეგვიძლია ჩვენს პატარებს გავუზიაროთ. პური მზადდება ხორბლისგან, რომელიც შეიცავს ცილას, სახელწოდებით გლუტენი. ზოგადი რეკომენდაციის თანახმად, რეკომენდებულია, დაელოდოთ სანამ ბავშვი ექვსი თვის გახდება, სანამ შესთავაზებთ გლუტენის შემცველ საკვებს, როგორიცაა პური, მაკარონი და ხორბლის ფაფები. ექვსი თვიდან თქვენს პატარას უკვე შეუძლია მიირთვას ხორბლის შემცველი მარცვლეული და პური.

ტოსტი ხშირად ერთ-ერთი პირველი „ხელის საკვებია“ (finger food). როგორც კი თქვენი ბავშვი შეძლებს საკვების დაჭერას და პირთან მიტანას, მას უკვე შეუძლია მიირთვას ტოსტის თხელი ღერები. ყველა ბავშვი ინდივიდუალურია, ამიტომ აჩქარება საჭირო არ არის. ზოგიერთი ბავშვი ტოსტისთვის ცოტა უფრო გვიან არის მზად და ესეც სრულიად ნორმალურია.

რომელი პური უნდა ავირჩიოთ?

დასაწყებად ყველაზე მარტივია თეთრი ან მთლიანი მარცვლის პური. დამტვრეული მარცვლების ან თესლების შემცველი პურის მონელება ბავშვისთვის უფრო რთულია.

  • თეთრი პური ბავშვებისთვის სრულიად მისაღებია. ბოჭკოვანით ზედმეტად სავსე საკვები მძიმეა და პატარას კუჭს ავსებს ისე, რომ საკმარის ენერგიას არ აძლევს.
  • ზედმეტმა ბოჭკომ შესაძლოა ბავშვს რკინის ათვისებაც გაურთულოს. ასე რომ, სულაც არ არის აუცილებელი, მუდამ მთლიანმარცვლოვანი პური აირჩიოთ — მათი შერევა სავსებით ნორმალურია.
  • პური გარკვეული რაოდენობით მარილს შეიცავს, ამიტომ მცირე ოდენობა სრულიად საკმარისია. ორიენტირისთვის: 7–9 თვის ასაკში ტიპური ოდენობა პურის ნახევარი ნაჭერია, ხოლო 10–12 თვის ასაკში — ნახევარი ან ერთი სრული ნაჭერი.

უსაფრთხოება და სიმშვიდე

  • ყოველთვის იყავით ბავშვთან ერთად, როდესაც ის ჭამს — ბავშვი სწორად უნდა იჯდეს მაღალ სკამზე.
  • მიეცით ბავშვს საკუთარი ტემპით კვების საშუალება. პატარას შეუძლია ტოსტის პატარა ნაჭერი ღრძილებით დაჭყლიტოს, თან პარალელურად წუწნიდეს და არბილებდეს. დიდი ზომის ნაჭერი უფრო რთული ასათვისებელია და შეიძლება გამოიწვიოს გადაცდების რეფლექსი.
  • შესთავაზეთ პური ძირითად კვებასთან ერთად და არა როგორც მუდმივი წახემსება. ისეთი წახემსება, როგორიცაა საბავშვო პურის ჩხირები კვებებს შორის, შესაძლოა მადა დაუკარგოს ძირითადი კვების წინ.

გლუტენი

ადამიანების მცირე ჯგუფს არ შეუძლია გლუტენის გადამუშავება, რაც იწვევს დაავადებას, რომელსაც ცელიაკია ეწოდება. თუ თქვენს ოჯახში ფიქსირდება საკვები ალერგიები, არ ხართ დარწმუნებული ხორბლის შემოტანაში, ან შენიშნეთ რაიმე ისეთი, რაც გაშფოთებთ პურის მიღების შემდეგ, გაიარეთ კონსულტაცია თქვენს პედიატრთან. ის დაგეხმარებათ იპოვოთ საუკეთესო გზა წინსვლისთვის.