თუ ოდესმე გჭერიათ ახალშობილი და გიფიქრიათ, ნეტავ მართლა გხედავთ თუ არა, იცოდეთ, რომ გხედავთ. ჩვილები დაბადების მომენტიდანვე ხედავენ. პირველი თვეების განმავლობაში იცვლება არა ის, ხედავენ თუ არა, არამედ, თუ რამდენად შორს და რამდენად მდიდარ აღქმას იძენენ.

დაბადებისას: სამყარო გაწვდილი მკლავის მანძილზე

ახალშობილს შეუძლია თვალის ფოკუსირება სხვადასხვა მანძილზე, თუმცა სანამ თვალის ირგვლივ არსებული პატარა კუნთები არ გამაგრდება, ეს მისთვის დიდი ძალისხმევაა. მისთვის ყველაზე კომფორტული ფოკუსირების მანძილი ცხვირის დაახლოებით 20–25 სმ-ია (ზოგიერთი სახელმძღვანელო პირველ თვეს ოდნავ მეტს, დაახლოებით 30 სმ-ს ასახელებს). ზუსტად ამ მანძილზე იგი მკაფიოდ ხედავს. ამ მანძილის მიღმა კი საგნები ბუნდოვანია, დაახლოებით ისე, როგორც ახლომხედველი მოზრდილისთვის.

ეს ბუნების შემთხვევითობა არ არის. ეს მანძილი თითქმის ზუსტად ემთხვევა მანძილს თქვენსა და მის სახეს შორის, როცა მას კვებავთ, ხელში გიჭირავთ ან ელაპარაკებით. სახეები მის სამყაროში ყველაზე მნიშვნელოვანი რამაა და იგი სწორედ მათ შესასწავლად არის მოწყობილი. ზოგიერთი მკვლევარი მიიჩნევს, რომ უფრო შორს მყოფი საგნების გაბუნდოვნება სინამდვილეში სასარგებლოც კია. ეს ეხმარება მას, კონცენტრირდეს იმ ერთადერთ სახეზე, რომელსაც მნიშვნელობა აქვს.

მომდევნო თვეები

  • 1–2 თვე: თვალები იწყებს ფოკუსირებას ნაკლები ძალისხმევით. იწყებს სახის წინ მოძრავი ობიექტების თვალის დევნებას და ცოტათი უფრო შორს დანახვას.
  • დაახლოებით 2 თვე: შეუძლია გაარჩიოს წითელი, მწვანე და ყვითელი ფერები. ფოკუსირებს გამოკვეთილ ფორმებზე.
  • დაახლოებით 3 თვე: ფოკუსი თვალსაჩინოდ მახვილდება. იგი დაჟინებით აკვირდება სახეებს, მიჰყვება მოძრავ ობიექტებს, ცნობს ნაცნობ ადამიანებსა და ნივთებს. იწყებს ხელის გაწვდენას იმისკენ, რასაც ხედავს. იწყებს ერთმანეთთან ახლოს მდგომი ელფერების გარჩევასაც, მაგალითად, ნარინჯისფერსა და წითელს.
  • დაახლოებით 7 თვე: აქვს სრული ფერადი მხედველობა, საკმაოდ ჩამოყალიბებული დისტანციური მხედველობა და ადვილად ადევნებს თვალს მოძრავ ობიექტებს. სწორედ 7 თვის ასაკში ჩვილის მხედველობა სრულად ყალიბდება.

მოვლენები, რომლებიც საგანგაშოდ გამოიყურება, თუმცა ჩვეულებრივ ასე არ არის

  • თვალები, რომლებიც გაურბის ან ელამივით უახლოვდება ერთმანეთს: პირველ კვირებში სრულიად ნორმალურია, რომ ჩვილს გაუჭირდეს ორივე თვალის ერთ საგანზე გასწორება. გაქცეული თვალი თითქმის ყოველთვის სწორდება ექვს თვემდე. მომდევნო ვიზიტზე მაინც უთხარით ამის შესახებ ექიმს, რათა პროცესის კონტროლი მოხდეს.
  • ის, რაც სიელმეს ჰგავს: ხშირად ეს უბრალოდ თვალის შიდა კუთხეებში კანის გამოკვეთილი ნაოჭებია, რომლებიც პირველი კვირების განმავლობაში ნაკლებად შესამჩნევი ხდება. თუმცა, ფიქსირებული სიელმის შესახებ (როდესაც თვალები არასდროს ახდენენ ფოკუსირებას ერთად და მუდმივად აცდენილია) დაუყოვნებლივ უნდა ეცნობოს ექიმს. ადრეული მკურნალობა როგორც აუცილებელი, ისე ძალიან წარმატებულია.
  • ცრემლიანი თვალები, როცა იგი არ ტირის: ახალშობილები ტირილისას ჩვეულებრივ არ ღვრიან ცრემლებს, თუმცა თვალები შეიძლება აუცრემლიანდეთ, თუ საცრემლე არხები ჯერ სრულად არ არის გახსნილი.

თქვენი ჩვილის თვალები განსაკუთრებული ვარჯიში არ სჭირდება. ისინი საკუთარი განრიგით ვითარდებიან და ყველაზე ღირებული რამ მის ვიზუალურ სამყაროში უკვე არსებობს: თქვენი სახე, ზუსტად იმ მანძილზე, სადაც ბუნებრივად გიჭირავთ იგი.