ჩვილის ფოტოების გაზიარება ახალბედა მშობლობის ერთ-ერთი ჩვეულებრივი სიხარულია. შორს მცხოვრები ბებია-ბაბუები, მეგობარი, რომელიც ვერ გესტუმრებათ, ნათესავი საზღვარგარეთ, ერთი ფოტოც კი მათ საშუალებას აძლევს, გახდნენ იმ ცხოვრების ნაწილი, რომლის გვერდითაც ყოველთვის ვერ იმყოფებიან. მკვლევრები, რომლებიც სწავლობენ, თუ რატომ აქვეყნებენ მშობლები ფოტოებს, მიზეზად ასახელებენ: მოგონებების შენახვა, ოჯახთან კავშირის შენარჩუნება და იმ მომენტების აღნიშვნა, რომლებითაც ამაყობთ. ამაში უხერხული ან დასაძრახი არაფერია.
ერთადერთი, რაც შეიცვალა, ის არის, რომ დღეს ფოტო გაცილებით შორს ვრცელდება, ვიდრე იმ ადამიანებამდე, ვისთვისაც ის თავდაპირველად იყო განკუთვნილი. ქვემოთ მოყვანილია ის მცირე ჩვევები, რომლებიც გაზიარების პროცესს უსაფრთხოს გახდის ისე, რომ მას სიამოვნება არ დაუკარგოს.
რამდენიმე მარტივი კითხვა ფოტოს გამოქვეყნებამდე
ფოტოს გამოქვეყნებამდე გონებაში გადავავლოთ თვალი მოკლე საკონტროლო სიას. ამას სულ რამდენიმე წამი სჭირდება:
- რატომ ვაზიარებ ამას და ვისთვის არის ის განკუთვნილი?
- გამიხარდებოდა, ჩემ შესახებ რომ გაეზიარებინათ ასეთი რამ?
- ხომ არ შეარცხვენს ეს ჩემს შვილს ოდესმე, როდესაც გაიზარდება?
- არის ვინმე, ვინც არ ისურვებდით, რომ ეს ფოტო ნახოს?
ფოტოების უმეტესობა ამ ფილტრს იოლად გაივლის. ეს სია იმ იშვიათი შემთხვევებისთვისაა, რომლებიც დაფიქრებას მოითხოვს. მაგალითად, ფოტო აბაზანიდან, საფენის გამოცვლისას ან ისეთი ისტერიკა, რომელიც იმ მომენტში სასაცილოდ მოგეჩვენათ.
პრაქტიკული პარამეტრები, რომლებიც საქმის უმეტეს ნაწილს აკეთებს
- გახადეთ ანგარიში პირადი (private) და მიმდევრებად დაიტოვეთ მხოლოდ ის ადამიანები, ვისაც რეალურად იცნობთ. ათი წლის განმავლობაში დაგროვებული მეგობრების სიის გადახედვა და შემოკლება ნამდვილად ღირს.
- გამორთეთ ლოკაციის გაზიარება. საფრთხეს იშვიათად წარმოადგენს ერთი კონკრეტული ფოტო; რისკი უფრო კანონზომიერებაშია, ერთი და იგივე პარკი, კაფე, ყოველ კვირას ერთი და იგივე დრო.
- დააკვირდით ფონს და არა მხოლოდ ბავშვს. ქუჩის აბრები, სახლის ნომრები, კარი, კლინიკის ან საბავშვო ბაღის ლოგო.
- არ მიუთითოთ სრული სახელი, გვარი და დაბადების თარიღი, რომლებიც მნიშვნელოვანი დეტალებია პერსონალური მონაცემების ქურდობისთვის (identity theft).
- დაფარეთ სახე, თუ ფოტოს ფართო აუდიტორიისთვის გაზიარება გსურთ — ოდნავ დაბუნდოვნება ან პატარა ემოჯიც საკმარისია, რასაც ბევრი მშობელი სიამოვნებით აკეთებს.
- ესაუბრეთ ოჯახის წევრებს. შეუთახმდით ბებია-ბაბუებს, დეიდებს/მამიდებსა და მეგობრებს, რისი გამოქვეყნება შეიძლება და რა უნდა დარჩეს მხოლოდ ოჯახურ ჩატში.
ორი რამ, რაც უნდა იცოდეთ
მკვლევრები აღწერენ „კონფიდენციალურობის პარადოქსს“: მშობლები, რომლებიც ამბობენ, რომ ძალიან ადარდებთ კონფიდენციალურობა, ხშირად ზუსტად იმავე რაოდენობის ფოტოებს აზიარებენ, რასაც სხვები. იმის ცოდნა, რომ თქვენს ჩვევებს თქვენი გარემოცვა აყალიბებს, გაგიადვილებთ საკუთარი საზღვრების დადგენას და სხვების მაგალითს არ მიჰყვებით.
მეორე საკითხი თანხმობაა. ჩვილს ჯერ ვერაფერს ჰკითხავთ და არც არავინ ელის, რომ იცოდეთ, რა მოუნდება მას თხუთმეტი წლის ასაკში. თუმცა ამ კვლევების მიმოხილვა ერთსა და იმავეზე მიუთითებს: როდესაც ბავშვები იზრდებიან, მათ ამახსოვრდებათ ის, რომ ჯერ ნებართვას ეკითხებოდით და მათ „არა“-ს პატივს სცემდით. ამ ჩვევის ახლავე ჩამოყალიბება, იმ წლებში, სანამ პასუხის გაცემა არ შეუძლიათ, უბრალოდ იმას ნიშნავს, რომ ცოტათი ნაკლები გამოაქვეყნოთ, ვიდრე შესაძლოა გამოგექვეყნებინათ.
