ბავშვის მოვლა მხოლოდ პრაქტიკული საქმეების ჩამონათვალი არ არის. ყოველი კვება, გამოცვლა, ჩახუტება, დაბანა თუ დაძინება არის შესაძლებლობა, რომ ბავშვმა მამასთან ურთიერთობა და ნდობა განავითაროს. ამიტომ მამის ჩართულობა არ ნიშნავს მხოლოდ იმას, რომ მან დედას „დაეხმაროს“. მამა თავად ხდება ბავშვისთვის მზრუნველი და უსაფრთხო ადამიანი.
ზრუნვა ურთიერთობის ნაწილია. პირველ წელს ბავშვი თანდათან სწავლობს, ვის შეუძლია მისი საჭიროებების დანახვა და მათზე პასუხი. როცა მამა: ამშვიდებს ატირებულ ბავშვს; აჭმევს ან კვებაში მონაწილეობს; უცვლის საფენს; აბანავებს; აძინებს; აცმევს და ეთამაშება, ბავშვი იღებს უამრავ განმეორებით გამოცდილებას: „მამა აქ არის, მამა მპასუხობს, მამასთან შემიძლია მშვიდად ვიყო.“ სწორედ ასეთი ყოველდღიური ურთიერთობები ეხმარება ბავშვს უსაფრთხო და სტაბილური ურთიერთობების ჩამოყალიბებაში.
პრაქტიკული რჩევები მამებისთვის
აირჩიეთ ერთი ყოველდღიური საქმე, რომელიც ძირითადად თქვენ გექნებათ.
მაგალითად, საღამოს აბაზანა, დილის ჩაცმა, გასეირნება ან ძილის წინ წიგნის კითხვა. თანმიმდევრული პატარა რიტუალი დროთა განმავლობაში მნიშვნელოვან კავშირად იქცევა.
დღეში 10–15 წუთი მხოლოდ ბავშვისთვის გამოყავით.
ტელეფონისა და სხვა საქმეების გარეშე ითამაშეთ, ესაუბრეთ ან უბრალოდ იატაკზე მის გვერდით იყავით. დროის ხანგრძლივობაზე მეტად მნიშვნელოვანია თქვენი ყურადღების ხარისხი.
დააკვირდით ბავშვის სიგნალებს.
როდის იღიმის? როდის იღლება? რას ეძებს მზერით? რა ამშვიდებს? ასეთი დაკვირვება მამას ეხმარება, ბავშვი უკეთ გაიცნოს.
ესაუბრეთ ბავშვს მაშინაც, როცა ჯერ არ ლაპარაკობს.
მოუყევით, რას აკეთებთ, გაიმეორეთ მისი ბგერები, უპასუხეთ ჟესტებს. ეს პატარა „დიალოგები“ ურთიერთობის ნაწილია.
ნუ დაელოდებით, რომ ბავშვმა თვითონ მოგთხოვოთ ჩართვა.
მამას შეუძლია თავად დაიწყოს თამაში, აიღოს ბავშვი, შესთავაზოს წიგნი ან შესთავაზოს გასეირნება.
თუ ბავშვი მხოლოდ დედას ითხოვს, არ დანებდეთ.
დაიწყეთ დედასთან ერთად და შემდეგ ნელ-ნელა შექმენით თქვენი საკუთარი რუტინა. ბავშვის დროებითი პრეფერენცია არ ნიშნავს, რომ მამასთან კავშირი სუსტია.
დედას და მამას არ სჭირდებათ ერთმანეთის კოპირება.
შეიძლება ბავშვის დაძინების ან თამაშის სხვადასხვა სტილი გქონდეთ. თუ ორივე უსაფრთხო და მზრუნველია, ეს განსხვავება სრულიად მისაღებია.
თუ ბავშვი თავიდან მამას არ უშვებს?
ზოგჯერ ბავშვი კონკრეტულ პერიოდში განსაკუთრებით დედას ეძებს და მამასთან ყოფნას აპროტესტებს. ეს შეიძლება განსაკუთრებით შესამჩნევი გახდეს განშორების შფოთვის პერიოდში. ასეთ დროს მამის ჩართულობა ძალდატანებით არ უნდა მოხდეს. შეიძლება დაიწყოს მცირე ნაბიჯებით — მამა ბავშვს ეთამაშოს მაშინ, როცა დედაც ახლოსაა, შემდეგ ერთად წავიდნენ სასეირნოდ, ან მამამ აიღოს ერთი მშვიდი ყოველდღიური რუტინა. მთავარია, ბავშვის უარი პირად უარყოფად არ აღიქვათ. ბავშვის ამჟამინდელი პრეფერენცია არ განსაზღვრავს იმას, როგორი იქნება მათი ურთიერთობა მომავალში.
მამის ჩართულობა არ იზომება იმით, რამდენ საქმეს აკეთებს სახლში. მისი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწილი არის ბავშვისთვის რეალურად ხელმისაწვდომი ყოფნა — ზრუნვა, პასუხი, თამაში და ყოველდღიური ურთიერთობა.
ბავშვს არ სჭირდება ორი იდენტური მშობელი. მას სჭირდება მზრუნველი ადამიანები, რომლებიც მის სიგნალებს ამჩნევენ და პასუხობენ.
