ნებისმიერი მშობლისთვის მძიმე საყურებელია, როცა მისი პატარა ავად არის. სრულიად ბუნებრივია, რომ გარკვეული უმწეობის გრძნობა გეუფლებათ და ფიქრობთ, აკეთებთ თუ არა ყველაფერს „სწორად“. უმეტესი მსუბუქი დაავადება მკურნალობის გარეშეც გაივლის. ხშირად, ის, რაც თქვენს პატარას ყველაზე მეტად სჭირდება, თქვენ ხართ: თქვენი სიახლოვე, ნუგეში და ბევრი სითხე. როდესაც წამალი აუცილებელია, ექიმი გეტყვით, რა სიხშირითა და რა ხნით უნდა მისცეთ ის. თქვენი საქმე უბრალოდ ამ მითითებების ზედმიწევნით შესრულებაა და ამ ყველაფრის მარტომ გარკვევა არ გიწევთ.
რამდენიმე მნიშვნელოვანი საბაზისო წესი
- ზუსტად მიჰყევით ინსტრუქციას. მიეცით ის დოზა, რასაც ექიმი ან ეტიკეტი გირჩევთ, და შეარჩიეთ თქვენი ბავშვის ასაკისა და წონისთვის შესაბამისი სიძლიერისა და დასახელების პრეპარატი.
- თუ ექიმმა ანტიბიოტიკების კურსი გამოგიწერათ, მნიშვნელოვანია, რომ ბავშვმა კურსი ბოლომდე გაიაროს, სანამ ექიმი არ შეგაწყვეტინებთ.
- არ შეურიოთ წამალი რძესა ან სასმელებში. შესაძლოა, ბავშვმა ბოლომდე არ დალიოს საკვები და მაშინ ვერასდროს გაიგებთ, რეალურად რამდენი წამალი მიიღო.
მედიკამენტის მიწოდების მეთოდები:
- შპრიცი: ჩვეულებრივ, ყველაზე მარტივია ბავშვებისთვის. დაადეთ წვერი ბავშვის ქვედა ტუჩს და ოდნავ გადახარეთ, რათა ნელ-ნელა დაჭერისას წამალი ფრთხილად ჩაედინოს პირში.
- კოვზი: ჩაასხით დოზის ნახევარი მეორე კოვზში. ერთი დაადეთ ბავშვის ქვედა ტუჩს და აცადეთ, რომ გამოწოვოს, შემდეგ კი დანარჩენი მისცეთ.
- პიპეტი: გამოიყენეთ მხოლოდ პლასტმასის (არასოდეს მინის) და არ გამოიყენოთ პიპეტი ოთხ თვემდე ასაკის ბავშვებისთვის, რადგან მათ შეიძლება გადასცდეთ.
იქვე იქონიეთ ხელსახოცები. მცირედი გადმოღვრა სრულიად ნორმალურია.
თუ ბავშვს არ მოსწონს გემო
ბავშვთა მედიკამენტების უმეტესობა ისეა დამზადებული, რომ შედარებით სასიამოვნო გემო ჰქონდეს. ასაკის მატებასთან ერთად, შემდგომში საყვარელი სასმელი შეიძლება დაგეხმაროთ გემოს გაქრობაში. თუ გეჩვენებათ, რომ წამლის მიცემა შეუძლებელია, ჰკითხეთ ექიმს, არის თუ არა ის სხვა არომატით ან ფორმით ხელმისაწვდომი. მრავალი მედიკამენტი შეიცავს შაქარს, ამიტომ კარგი იქნება, კბილების ამოსვლის შემდეგ ბავშვს კბილები გაუწმინდოთ.
